నేటి ఆధునిక ప్రపంచంలో క్రిస్మస్ పండుగ ఒక విచిత్రమైన పరిస్థితిని (Paradox) ఎదుర్కొంటోంది. ఇది యేసుక్రీస్తు పేరు మీద జరుగుతున్న ప్రపంచవ్యాప్త పండుగ. కానీ విచారకరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఆ పండుగలో ముఖ్యమైన వ్యక్తి అయిన క్రీస్తుకే చోటు లేకుండా పోయింది. దీనినే “క్రీస్తు లేని క్రిస్మస్” (The Christless Christmas) అని చెప్పొచ్చు. ప్రపంచం విందులు, వేడుకలు జరుపుకుంటోంది కానీ, ఆ విందుకు మూలకారకుడైన “రాజు”ను మాత్రం విస్మరించింది.
రాజు విందులో ఆయనకే చోటు లేదు!
బైబిల్లోని లూకా సువార్త 2వ అధ్యాయంలో ఒక సంఘటన మనకు కనిపిస్తుంది. పస్కా పండుగ తర్వాత, బాలుడైన యేసును యెరూషలేము దేవాలయంలోనే విడిచిపెట్టి, ఆయన తమతోనే ఉన్నాడని పొరపాటుపడి మరియ, యోసేపులు ఒక రోజంతా ప్రయాణం చేస్తారు.
నేటి క్రిస్మస్ పరిస్థితి కూడా సరిగ్గా ఇలాగే ఉందనిపిస్తుంది. పండుగ హడావిడిలో, సంబరాలు, అలంకారాలు, ఆనందాల మధ్య “క్రీస్తు ఆత్మ” (Spirit of Christ) ఉందని ప్రజలు భావిస్తున్నారు, కానీ వ్యక్తిగతంగా క్రీస్తుతో ఎలాంటి సంబంధం లేకుండానే పండుగను జరుపుకుంటున్నారు. ఇది పుట్టినరోజు వేడుకకు అందరూ వచ్చి, కేకులు కోసి, బహుమతులు ఇచ్చిపుచ్చుకుంటూ, అసలు పుట్టినరోజు జరుపుకుంటున్న వ్యక్తిని (Guest of Honor) మాత్రం ఇంటి బయట వదిలేసినట్లుగా ఉంది. మన హృదయాలనే “సత్రం” (Inn) లౌకిక ఆనందాలతో ఎంతగా నిండిపోయిందంటే, అక్కడ రక్షకుడు, రాజైన క్రీస్తుకు చోటు లేకుండా పోయింది.
అనంతుడు శిశువుగా మారాడు (The Infinite Became an Infant)
క్రిస్మస్ పండుగలో ఉన్న అసలైన దైవత్వాన్ని నేడు సాంప్రదాయాలు, కార్యక్రమాలు కప్పేశాయి. అదే “దేవుడు మానవునిగా జన్మించడం” (Incarnation). ప్రఖ్యాత దైవజనుడు స్పర్జన్ చెప్పినట్లు, క్రిస్మస్ అంటే “అనంతుడైన దేవుడు ఒక చిన్న శిశువుగా మారడం”. సర్వశక్తిమంతుడైన సృష్టికర్త, తనను తాను తగ్గించుకొని ఒక నిస్సహాయుడైన బాలుడిగా మారడమే క్రిస్మస్ అద్భుతం.
నక్షత్రాలను సృష్టించిన చేతులు, తల ఎత్తుకోలేని నిస్సహాయ స్థితిలో పశువుల తొట్టిలో (Manger) పడుకున్నాయి. అయితే, నేటి “క్రీస్తు లేని క్రిస్మస్”లో ఈ దైవభయం కనుమరుగైంది. ప్రజలు యేసును కేవలం ఒక “చిన్న బాలుడు”గానే (Sweet little Jesus boy) చూస్తున్నారు తప్ప, లోకాన్ని ఏలే “రాజు”గా అంగీకరించడం లేదు. ఎందుకంటే, బాలుడుగా ఉన్న యేసు ఎవరినీ ప్రశ్నించడు, కానీ రాజుగా ఉన్న యేసు మన జీవితాల్లో మార్పును కోరుకుంటాడు. అది జనాలకు నచ్చడం లేదు.
క్రీస్తు లేని వేడుకలు మరియు వ్యాపారం
క్రీస్తును పక్కన పెట్టడం వల్ల ఏర్పడిన ఖాళీని ఇప్పుడు “వ్యాపారం” (Commercial Business) ఆక్రమించింది. ఒకప్పుడు ప్రార్థనతో కూడిన “ఎదురుచూపుల కాలం” (Advent), ఇప్పుడు “హాలిడే షాపింగ్ సీజన్”గా మారిపోయింది.
ప్రస్తుత క్రిస్మస్ ఈ విధంగా తయారైంది:
# అలంకరణలు (Decoration): షాపింగ్ మాల్స్ మరియు వీధులు “పశువుల పాక, బెత్లేహేము” సెట్లతో, విద్యుత్ దీపాలతో, స్టార్లతో, క్రిస్మస్ చెట్లతో నిండిపోతున్నాయి. కానీ అక్కడ క్రీస్తుకు సంబంధించిన ఏ ఆనవాళ్లు ఉండటల్లేదు.
# విందులు మరియు వినోదం (Party Enjoyment): 90 శాతం మంది క్రిస్మస్ జరుపుకుంటున్నారు, కానీ అందులో దైవారాధన (Worship), సువార్త (Gospel) కంటే విందులు, పార్టీలు, వేడుకలకే ప్రాధాన్యత ఎక్కువైంది. చర్చికి వెళ్లేవారి సంఖ్య తగ్గిపోతోంది.
క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ఇది క్రీస్తును “స్వీకరించే” (Reception) పండుగ కాస్తా, వస్తువులను “కొనుగోలు చేసే” (Consumption) పండుగగా మారింది. అలంకరణలు ఉన్నాయి, దీపాలు వెలుగుతున్నాయి, పెద్ద పెద్ద స్టార్స్ నిలబెడుతున్నారు, విందులు జరుగుతున్నాయి... కానీ తన సొంత విందులోనే రాజును మాత్రం మర్చిపోతున్నారు.
చివరిగా
క్రీస్తు లేని క్రిస్మస్ అనేది ఆత్మ లేని శరీరం వంటిది. ఇది ఇచ్చే “పండుగ ఉత్సాహం” (holiday cheer) చాలా తాత్కాలికమైనది; ఇంట్లో అలంకరించిన క్రిస్మస్ చెట్టును తీసివేయగానే ఆ సంతోషం కూడా ఆవిరైపోతుంది. మనం నిజమైన క్రిస్మస్ జరుపుకోవాలంటే, ఈ వ్యాపార ధోరణిని, కల్పిత కథలను, సంప్రదాయాలను దాటి... ఒక భీకరమైన, అదే సమయంలో అద్భుతమైన సత్యాన్ని చూడాలి: దేవుడు ఈ లోకానికి వచ్చింది మనకు ఆడంబారల దీవెనలను ఇవ్వడానికి కాదు, మన ఆత్మలను రక్షించడానికి. ఆ సిద్ధపాటుతోనే క్రీస్తు జనన శుభవార్త అందరికీ చాటిచెప్పి అయినను ఆరాధించాలి. అప్పుడే రాజైన క్రీస్తు ఆ విందులో ఉంటాడు.
